Update 1 - 14.03.08 - 07:00u De betrokken familie heeft de redactie gefeliciteerd voor het artikel, het is goed geschreven en zoals het toen op 23 november 2007 is gegaan, het is de waarheid zegt men. ---------- In de gemeenteraad van 20 maart 2008 gaat de gemeenteraad van Begijnendijk zich niet alleen buigen over de grote problemen met de begroting waarvan de gemeenteontvanger zegt dat het allemaal dik in orde is : geen vuiltje aan de lucht.
Geheime zitting. Tijdens die gemeenteraad van 20 maart gaan ze het ook hebben over een miskleun van jewelste die zich tijdens een begrafenis op 23 november 2007 in Begijnendijk afspeelde. Het item zal onder het mom van de privacy behandeld worden in een geheime zitting, maar de wet komt Begijnendijk goed van pas, dan kunnen de aanwe- zigen de blunder ook niet aanhoren, want de gedupeerde familie vraagt een morele schadevergoeding van tweeduizend vijfhonderd euro van Begijnendijk, maar het Schepencollege van 3 maart heeft besloten bij haar voorstel tot he betalen van 625 Euro te blijven.
U leest in Morsum Magnificat het ware verhaal van de begrafenis van 23 november 2007
Dé secretaris. Volgens de sectretaris heeft Morsum Magnificat daar niets mee te maken, uiteraard wil vooral Sonia Goriëns (Dé sectretaris in "faisant fonction bourgmèstre") niet dat één en ander in de pers komt, want toen één van de gemeentearbeiders suggereerde "zouden we de familie niet verwittigen" (doelend op de miskleun), moet "Dé" secretaris gezegd hebben "belange niet, trekt u dat niet aan" !
Dé secretaris en de vlag. Sonia Goriëns, die zowat bij het meubilair van de gemeente Begijnendijk hoort, haar vader zaliger vele jaren geleden in Begijnendijk burgemeester was, zij is in Begijnendijk de vlag én de mast. Wanneer men op het gemeentehuis komt en aan het loket een uitleg geeft, zit Goriëns met een half oor in haar kantoor mee te luisteren, als de uitleg haar niet zint, komt ze als een kogel uit een geweer aandraven en smijt desnoods het loketdeurtje dicht (zelf meegemaakt). Op de gemeenteraad voert "Dé" secretaris hét woord en bekt iedereen als het haar past af. In het Schepencollege blijkt ze eveneens het hoogste woord te voeren !
Niet in de politiek. Op een vraag die deze redactie haar vóór de verkiezingen stelde, of zij zich niet verkiesbaar zou stellen zei ze : "Ik zou wel willen maar ik durf niet want als het misloopt en ik wordt niét verkozen moet ik hier nog altijd werken ...."